Korozyon, metalin içinde bulunduğu ortam ile kimyasal veya elektrokimyasal reaksiyona girerek metalik özelliklerini kaybetmesidir. Metallerin büyük bir kısmı su ve atmosfer etkisine dayanıklı olmayıp, normal şartlar altında bile korozyona uğrayabilir.

             Korozyona uğramakta olan bir metale kendinden daha aktif bir metal(galvanik anot)bağlanacak olursa, bu durumda katot reaksiyonları için gerekli olan elektronlar galvanik anot olarak bağlanan metalin kendiliğinden yürüyen yükseltgenme reaksiyonu ile karşılanır. Böylece korunan metalin yüzeyindeki bütün anodik reaksiyonlar tam olarak durur. Galvanik anotlu katodik koruma da bu temel ilkeye dayanır.

            Katodik koruma sistemlerinde galvanik anot olarak en çok magnezyum anotlar kullanılmaktadır.Magnezyum standart elektrot potansiyeli serisinde üst sıralarda bulunur. Son derece aktif bir metaldir.Buna rağmen atmosferde ve su içinde dayanıklıdır.Bunun nedeni,magnezyum yüzeyinde çok ince bir oksit filminin oluşmasıdır.Bu oksit filmi magnezyum anotların elektrot potansiyelini beklenenden daha düşük olmasına neden olur.Bu durum saf magnezyumum galvanik anot olarak kullanılmasını engeller.Magnezyum standart elektrot potansiyeli -2,4 Volt olmasına rağmen deniz suyu içinde doygun bakır/bakır sülfat referans elektroduna göre – 1,55 Volt potansiyel gösterir.Magnezyum anot bileşimine az miktarda mangal katılmak suretiyle elektrot potansiyeli -1,75 Volt’a kadar yükseltilebilir.Bu tip bileşimdeki anotlara “yüksek potansiyelli” anot olarak adlandırılır.Kimyasal bileşimi attaki gibidir.

               Magnezyum anotlar kullanılacak yere ve istenen akım ihtiyacına göre AZ 63 ve yüksek potansiyelli olarak iki tipte imal edilmektedir. Yüksek potansiyelli anotlar yüksek rezistiviteli zeminlerde ve korumama akımının yüksek olması tercih edildiği yerlerde kullanılır.